Η Αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες

Ἡ μνήμη της εορτάζεται τὴν 17 Σεπτεμβρίου

Λίγες μόλις ημέρες μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, στις 17 Σεπτεμβρίου η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη της Αγίας Σοφίας και των τριών θυγατέρων της Πίστεως, Αγάπης και Ελπίδας. Η Αγία Σοφία που ανέθρεψε τις θυγατέρες της με την εν Χριστώ παιδεία και τις έμαθε να βρίσκονται σε κοινωνία πίστεως και αγάπης με τον Δημιουργό Θεό. Τις έμαθε να λατρεύουν τον Θεό με όλη τους την ύπαρξη και με την αγνή παιδική καρδιά τους. Τις έμαθε να ζουν αξιοπρεπώς, να μην μετακινούνται στα βασικά ζητήματα της ζωής ανάλογα με τις συγγενικές συνθήκες, αλλά να μένουν σταθερές και αμετακίνητες και να μην εκποιούν τον εσωτερικό τους κόσμο, προκειμένου να έχουν απολαύσεις του βίου αυτού ή να αποφύγουν περιπέτειες ακόμα και τον θάνατο.

Η Αγία Σοφία είχε την μαρτυρική εμπειρία και ταυτόχρονα την χαρά, να δει τα παιδιά της να βασανίζονται για την αγάπη του Χριστού και να τα βλέπει σφάγια ενώπιον του Εσταυρωμένου και Αναστάντος Ιησού Χριστού. Δεν πίστευε ότι έχασε τα παιδιά της. Αντιθέτως αισθανόταν καύχηση γιατί εκείνη κατάφερε με τον αγώνα της και την καρδιά της να αντιπροσφέρει στον Θεό την ίδια της την ζωή και τα σπλάχνα της.

Αυτή η Αγία μητέρα έρχεται σήμερα να κρίνει σιωπηλά τις δικές μας τάσεις, επιλογές και στάσεις ζωής. Έρχεται να θυμίσει στους γονείς πως αξιώθηκαν ενός μεγάλου δώρου, να γίνουν συνδημιουργοί του Θεού. Να φέρουν ανθρώπους στον κόσμο. Και το μήνυμά Της αυτό είναι χρήσιμο και ωφέλιμο σε μια εποχή η οποία δεν θέλει τα παιδιά. Είτε τα αποφεύγει συστηματικά, είτε τα θεωρεί αποτέλεσμα λάθους και απροσεξίας και τα σκοτώνει πριν καν γεννηθούν.

Ένα άλλο μήνυμα της σημερινής εορτής αυτής είναι ότι γονέας δεν γίνεσαι όταν φέρεις παιδιά στον κόσμο, αλλά όταν τα ανατρέφεις σωστά, και τους μεταδίδεις νόημα ζωής να καλλιεργούν αισθήματα και σχέσης αγάπης με τον Θεό και τους συνανθρώπους. Σήμερα οφείλουμε όλοι μας αυτές τις κρίσιμες ώρες που διερχόμαστε να σταθούμε με σοβαρότητα και την σύνεση που επιβάλλουν οι περιστάσεις. Να συνειδητοποιήσουμε τις ευθύνες μας απέναντι στα παιδιά μας και στον τόπο μας. Θα πρέπει να μάθουμε να υπερβαίνουμε τον εαυτό μας και τον εγωισμό μας και να μην φυλακίζουμε την ζωή μας σε ένα τάφο. Δεν γεννηθήκαμε για τον τάφο αλλά για την ζωή που είναι ο Χριστός. Σήμερα η κοινωνία μας έχει ανάγκη προτύπων, όπως η Αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της. Στο πρόσωπο της μητέρας Αγίας Σοφίας και των τριών θυγατέρων της μπορεί να βρει κανείς έναν φάρο για να φωτίσει τον δρόμο του.

Σήμερα χρειαζόμαστε τις αληθινές μανάδες μακριά από τον ψεύτικο φεμινισμό, που τιμούν τη μητρότητα και δεν την έχουν στο περιθώριο. Έχουμε ανάγκη πιστές μανάδες που να έχουν πρότυπο την Υπεραγία Θεοτόκο και παράδειγμα την Αγία Σοφία με τις τρεις θυγατέρες της και θα αναλάβουν το σπουδαίο έργο της χριστιανικής αγωγής στην οικογένεια. Τότε η κοινωνία μας δεν θα παρακμάζει, αλλά θα ανεβαίνει πνευματικά και θα προοδεύει.

Παύλος Αθανασίου

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Σοφία ἐκθρέψασα, κατὰ τὴν κλῆσιν σεμνή, τᾶς τρεῖς θυγατέρας σου, ταύτας προσάγεις Χριστῷ, ἀθλήσεως σκάμασιν ὅθεν τῆς ἄνω δόξης, σὺν αὐταὶς κοινωνοῦσα, πρέσβευε τῷ Σωτήρι, καλλιμάρτυς Σοφία, δοῦναι τοὶς σὲ τιμώσι, χάριν καὶ ἔλεος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Χαίρει ἔχουσα ἡ Ἐκκλησία, σὲ καὶ τέκνα σου καύχημα θεῖον, καὶ γηθοσύνως εὐφημεῖ σε κραυγάζουσα. Σύ μου ὑπάρχεις τὸ καύχημα, καὶ τῶν σῶν τέκνων τὰ πάντιμα λείψανα, μάρτυρες ἔνδοξοι, Σοφία, Πίστις, Ἐλπὶς καὶ Ἀγάπη, Χριστῷ τῷ Θεῷ πρεσβεύσατε σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ὡς ἐλαία κατάκαρπος ἀνεβλάστησας ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ Κυρίου, Σοφία μάρτυς σεμνὴ καὶ προσήγαγες Χριστῷ καρπὸν ἡδύτατον τοὺς τῆς νηδύος σου βλαστούς, δι’ ἀγώνων εὐαγῶν, Ἀγάπην τε καὶ Ἐλπίδα σὺν τῇ θεόφρονι Πίστει· μεθ’ ὧν δυσώπει ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
᾿Εν ταῖς μάρτυσι λάμπεις Σοφία ἔνδοξε, καὶ στεφάνοις τῆς νίκης περι­κοσμεῖσαι λαμπροῖς· δι᾿ ὃ ἐν ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς εὐφημοῦμέν σε, ὅτι θυγάτρια σεμνὰ τῷ μαρτυρίῳ ὁδηγεῖς, ᾿Αγάπην Πίστιν ᾿Ελπίδα· μεθ᾿ ὧν μὴ παύσῃ πρεσβεύειν, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος α’. Χορὸς ἀγγελικὸς.
Σοφίας τῆς σεμνῆς, ἱερώτατοι κλάδοι, ἡ Πίστις καὶ Ἐλπίς, καὶ Ἀγάπη δειχθεῖσαι, σοφίαν ἀπεμώραναν, τῶν Ἑλλήνων ἐν χάριτι, καὶ ἀθλήσασαι, καὶ νικηφόροι φανεῖσαι, στέφος ἄφθαρτον, παρὰ τοῦ πάντων Δεσπότου, Χριστοῦ ἀνεδήσαντο.

Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον.
Τὰς ψυχὰς δεσμευθεῖσαι πόθω Χριστοῦ, τῶν φθαρτῶν καὶ προσκαίρων τὴν καλλονήν, ἐν λήθῃ παρεδραμετε, ὡς τοῦ Λόγου μαθήτριαι, ἀσκητικῶς τὸ πρῶτον, τὰ πάθη νεκρώσασαι, καὶ ἀλγειναὶς βασάνοις, στερρῶς ἐναθλήσασαι, ὅθεν ὁ Δεσπότης, τῆς διπλῆς μαρτυρίας, στεφάνους ἐδωρήσατο, καὶ νυμφῶνος ἠξίωσε, Παμμακάριστοι Μάρτυρες, πρεσβεύσατε Χριστῷ τῶ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοὶς ἑορτάζουσι πόθω, τὴν ἁγίαν μνήμην ὑμῶν.

Ὁ Οἶκος
Ὅτε εἰς πάντα τὰ πέρατα, τὸ ἀθέμιτον ἐξελήλυθε πρόσταγμα, θύειν εἰδώλοις καὶ σπένδεσθαι, καὶ βωμοὺς δαιμόνων, καὶ ναοὺς εὐτρεπίζεσθαι, πρὸς ἀνθρώπων ἀπώλειαν, τότε αἱ πανεύφημοι καὶ καλλιπάρθενοι, ὡς ἀστέρες ἐξέλαμψαν, ζόφον ἀθεϊας καὶ ἀγνωσίας ἐλαύνουσαι, καὶ φέγγος εὐσεβείας ἐν ταῖς καρδίαις τῶν πιστῶν ὑπανάπτουσαι, τρανῶς ἀνεβόων, Θεὸς μέγιστός ἐστιν ὁ σταυρωθεὶς βουλήματι, καὶ ἀναστὰς τριήμερος, ἐν ὧ καὶ καυχώμεθα, ὅθεν καὶ ἐπαξίως, στέφος ἄφθαρτον παρὰ Χριστοῦ ἀνεδήσαντο.

Μετάβαση στο περιεχόμενο