Αιμοδοσία στον Ναό μας

Η επόμενη αιμοδοσία θα πραγματοποιηθεί στις 02 Οκτωβρίου 2022 και ώρα  10:00  έως  14:00  στις εγκαταστάσεις του Ναού μας

Η αιμοδοσία στον Ναό μας πραγματοποιείται με την άδεια της Μητροπόλεως μας σε συνεργασία με το ΕΚΕΑ (Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας). Σε αυτή την πολύ δύσκολη περίοδο για τη χώρα οφείλουμε όλοι να στηρίξουμε τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη, συμβάλλοντας έμπρακτα στη μεγάλη εθνική μάχη. Η αιμοδοσία αποτελεί μία προσφορά αγάπης και κοινωνικής αλληλεγγύης προκειμένου το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, να μπορεί να ανταποκριθεί στις ιδιαίτερα αυξημένες ανάγκες εκείνων, που χρειάζονται μετάγγιση αίματος.

Η ιστορία της αιμοδοσίας στην χώρα μας.

Ένας από τους μοναδικούς συστηματικούς μελετητές της ιστορίας της αιμοδοσίας στην Ελλάδα υπήρξε ο Μικές Παϊδούσης. Ειδικότερα, οι πρώτες μεταγγίσεις αίματος έγιναν το 1916 και το 1919 στην Πολυκλινική Αθηνών από τον καθηγητή Σπύρο Οικονόμου, που είχε παρακολουθήσει στο Montpellier της Γαλλίας σχετικές εργασίες των Jeanbrau και Hedon. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην πρώτη μετάγγιση αίματος, αιμοδότης ήταν ο βοηθός του Οικονόμου, ο γιατρός Μιχάλης Πατρικαλάκης. Το 1925 ο Σπύρος Οικονόμου ίδρυσε στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών τράπεζα αίματος που χρησιμοποιούσε συντηρημένο αίμα από πλακούντα. Την ίδια περίπου περίοδο εκτελούνταν μεταγγίσεις αίματος για την ανοσοθεραπεία της λεϊσμανίασης . Λίγα χρόνια αργότερα, το 1931 ανακοινώνονται 22 μεταγγίσεις (στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός Αθηνών). Το 1932 ο Μαρίνος Γερουλάνος πραγματοποιεί μεταγγίσεις στην ιδιωτική του κλινική και στην πανεπιστημιακή κλινική του Δημοτικού Νοσοκομείου Αθηνών. Ως το 1938 που ο Νικόλαος Πετσάλης έκανε μετάγγιση απινωδογονουμένου αίματος είχαν γίνει περίπου 1.935 μεταγγίσεις, με την άμεση και την έμμεση (όπως χαρακτηρίζονταν) μεθόδους. Κατά την πρώτη μέθοδο, ανάμεσα στη φλέβα του δότη και του λήπτη παρεμβαλλόταν μια συσκευή μεταγγίσεως (Ochlecker, Beck Jube). Ενώ κατά τη δεύτερη μέθοδο, το αίμα του δότη που και πάλι ήταν στο πλευρό του λήπτη, λαμβανόταν σε ένα κύλινδρο με αντιπηκτικό και από εκεί του χορηγούνταν με σύριγγα.

Ο Μαθιός Μακκάς ίδρυσε το 1935 τον οργανισμό αιμοδοσίας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού με πρώτο διευθυντή τον Μικέ Παϊδούση. Ο οργανισμός αυτός κράτησε για πολλά χρόνια το βάρος της αιμοδοσίας, αναγκασμένος να στηρίζεται αποκλειστικά σε αμειβόμενους αιμοδότες. Από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό προήλθε και η πρώτη μετάγγιση συντηρημένου αίματος που έγινε στις 30/11/1939 από τον Μικέ Παϊδούση υπό την παρουσία του καθηγητού της χειρουργικής Γεράσιμου Μακρή. Το συγκεκριμένο αίμα συντηρήθηκε σε ψυγείο μέσα σε σύριγγες των 60 ml, που περιείχαν κιτρικό νάτριο και γλυκόζη (το αίμα αυτό χρησιμοποιήθηκε για τόσο για τις ανάγκες του Ελληνοϊταλικού πολέμου, όσο και για την κατοχή).

Οι αλματώδεις πρόοδοι της Ιατρικής και οι μεγάλες ανάγκες σε αίμα υποχρέωσαν διάφορα κράτη να οργανώσουν μεταπολεμικά εθνικές υπηρεσίες αιμοδοσίας και να θεσπίσουν ειδική νομοθεσία. Το 1952 δημιουργήθηκε στο τότε Υπουργείο Υγιεινής η Εθνική Υπηρεσία. Τον ίδιο χρόνο η υπηρεσία αυτή ιδρύει τέσσερα περιφερειακά Κέντρα Αιμοδοσίας (το πρώτο στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών με διευθυντή τον Ιπποκράτη Τσεβρένη, το δεύτερο στο Νοσοκομείο Αθηνών με διευθυντή τον Μικέ Παϊδούση, το Κέντρο Αιμοδοσίας Πειραιώς στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Πειραιώς και το Κέντρο Αιμοδοσίας Θεσσαλονίκης. Το 1958 δημιουργήθηκαν οι πρώτοι Σταθμοί Αιμοδοσίας στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών (όπου το 1979 μετονομάστηκε σε Γ΄ Περιφερειακό Κέντρο Αιμοδοσίας Αθηνών), στο Νοσοκομείο Αγία Όλγα και στο Μαιευτήριο Αλεξάνδρα. Σήμερα στην Εθνική Υπηρεσία Αιμοδοσίας ανήκουν 43 Σταθμοί Αιμοδοσίας σε ολόκληρη την Ελλάδα, οι Υπηρεσίες Αιμοδοσίας των Νοσοκομείων ιδιωτικού δικαίου Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, το Κέντρο Αιμοδοσίας του ΙΚΑ στην Αθήνα και ο Σταθμός του ΙΚΑ στην Θεσσαλονίκη, ενώ το Δρακοπούλειο Κέντρο Αιμοδοσίας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού συνεργάζεται με την Εθνική Υπηρεσία Αιμοδοσίας και εναρμονίζεται με τις κατευθύνσεις της.

Παράλληλα με το έργο της συλλογής και διαθέσεως του αίματος, που αποτελεί το κύριο έργο των υπηρεσιών αιμοδοσίας, πραγματοποιείται σε αυτές και ο συστηματικός έλεγχος των αιματολογικών νοσημάτων (π.χ μυελόγραμμα, λευχαιμία, θρομβοφιλία κ.α). Έτσι, τα Α΄ και Β΄ Περιφερειακά Κέντρα Αιμοδοσίας Αθηνών ασχολούνται με τα άτομα που πάσχουν από αιμοφιλία, στο Γ΄ αναπτύχθηκε το Εθνικό Εργαστήριο Ιστοσυμβατότητας, ενώ τα περισσότερα Κέντρα και Σταθμοί Αιμοδοσίας έχουν αναλάβει τη διάγνωση και τη θεραπεία της μεσογειακής ανεπάρκειας.

Το 1973 το Περιφερειακό Κέντρο Αιμοδοσίας Πειραιώς μετονομάστηκε σε Κρατικό Κέντρο Αιμοδοσίας και Παρασκευής Παραγώγων Αίματος. Το πρωτοποριακό έργο του Κέντρου αυτού θεμελιώθηκε από τον Ηλία Πολίτη, που η αφοσίωσή του στην επιτυχία του, του στοίχισε την ζωή. Αναλυτικότερα, στο Κρατικό Κέντρο Αιμοδοσίας και Παρασκευής Παραγώγων Αίματος παρασκευάζονται παράγωγα του αίματος και του πλάσματος. Στα πρώτα υπάγονται τα διάφορα συστατικά του αίματος που χωρίζονται από το υπόλοιπο αίμα, όπως συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια, αιμοπετάλια και πλάσμα αίματος. Στα παράγωγα του πλάσματος παρασκευάζονται ινωδογόνο (από το 1965), αντιαιμοφυλική σφαιρίνη Α (από το 1967) και προπροθρομβινικό σύμπλεγμα (από το 1973). Ξηρό πλάσμα παρασκευάζεται από πολύ παλαιότερα (1963), ενώ από το 1969 παράγονται με τη μέθοδο της πλασμαφαιρέσεως από άνδρες των Ενόπλων Δυνάμεων δοκιμαστικοί οροί για τον καθορισμό των ομάδων αίματος, κυρίως για τις ανάγκες του στρατού. Από το 1969 το Κέντρο εφοδιάζει όλες τις υπηρεσίες αιμοδοσίας της χώρας με φιάλες συλλογής αίματος που περιείχαν αντιπηκτικό ή διαλύματα για την αναδιάλυση του ξηρού πλάσματος και άλλων παραγώγων του αίματος. Επιπλέον, από το 1975 έχουν αρχίσει στο Κρατικό Κέντρο Αιμοδοσίας και Παραγωγών Αίματος εργασίες για την διατήρηση ερυθρών αιμοσφαιρίων σε βαθιά ψύξη με βάση τα δεδομένα της κρυοβιολογίας.

Πληροφορίες για τον Αιμοδότη:

Το αίμα, χωρίς το οποίο το σώμα δεν μπορεί να λειτουργήσει, είναι ένα αρκετά πολύπλοκο όργανο/ιστός που αποτελείται από ένα υγρό μέρος και διάφορα είδη κυττάρων του αίματος. Υπάρχουν οκτώ διαφορετικοί τύποι αίματος (ομάδες αίματος), από τις οποίες καθορίζεται η συμβατότητα μεταξύ του δότη και του δέκτη. Ο μέσος ενήλικας διαθέτει μεταξύ τεσσάρων και πέντε λίτρων αίματος (σχεδόν δέκα μονάδες). Μία μονάδα αίματος (σαν αυτή που δίνεις σε μία απλή Αιμοδοσία) ζυγίζει περίπου 450 ml, ποσότητα η οποία δεν γίνεται αισθητή (όταν τη δίνεις) αφού αναπληρώνεται γρήγορα  από τον οργανισμό του υγιούς αιμοδότη.

Τα συστατικά του αίματος

Το αίμα στο σύνολο του (ονομάζεται ‘ολικό αίμα’) αποτελείται από τέσσερα  συστατικά -ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια, πλάσμα και αιμοπετάλια- κάθε ένα από τα οποία επιτελεί διαφορετική λειτουργία. Το προσφερόμενο αίμα διαχωρίζεται σε διάφορα προϊόντα βασιζόμενα σε αυτές τις διαφορετικές λειτουργίες, που σημαίνει ότι κάθε ασθενής θα πάρει μόνο το συγκεκριμένο συστατικό το οποίο χρειάζεται.

Η Λειτουργία των διαφόρων συστατικών

Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο καιδιοξείδιο του άνθρακα μεταξύ των ιστών του σώματος και των πνευμόνων.

Τα λευκά αιμοσφαίρια αποτελούν τους “στρατιώτες” του οργανισμού. Υπεύθυνοι για την άμυνα επιτίθενται και σκοτώνουν μικρόβια, ιούς και άλλους εισβολείς.

Το πλάσμα, είναι το υγρό συστατικό του αίματος. Αντιπροσωπεύει σχεδόν το μισό μίας μονάδας ολικού αίματος. Το πλάσμα περιέχει θρεπτικά συστατικά και πρωτεΐνες και χρησιμοποιείται κυρίως για τις δυνατότητες συμμετοχής στην πήξη του αίματος, στην αντικατάσταση όγκου (σε περίπτωση μεγάλης απώλειας) και για την παραγωγή λευκωματίνης.

Τα αιμοπετάλια χρησιμεύουν για την πήξη του αίματος.

Υπάρχει υποκατάστατο του αίματος;

Δεν υπάρχει γνωστό υποκατάστατο του αίματος και δεν μπορεί να παραχθεί λόγω της μεγάλης πολυπλοκότητας του. Παρά το γεγονός ότι ο όγκος αίματος που μπορεί να χαθεί σε ένα ατύχημα, μπορεί προσωρινά να υποκατασταθεί από άλλες συνθετικές ουσίες, αυτές δεν περιέχουν τα απαραίτητα συστατικά ικανά να διατηρήσουν στη ζωή τον άρρωστο. Το αίμα του αιμοδότη μπορεί (και συχνά το κάνει) να κάνει τη διαφορά μεταξύ θανάτου και ζωής.

Ποιοι μπορούν να δώσουν αίμα;

Οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να δώσουν αίμα εφόσον : α) είναι υγιείς, β) είναι ηλικίας μεταξύ 18 έως 65 ετών, γ) το βάρος σώματος είναι τουλάχιστον 50 κιλά, δ) η αιμοσφαιρίνη είναι στα φυσιολογικά επίπεδα, ε) έχουν ασφαλισμένο τρόπο ζωής και γενικά πληρούν τα κριτήρια επιλογών του αιμοδότη. Ο γιατρός της αιμοδοσίας είναι αυτός ο οποίος μετά από ένα κάλο ιστορικό που παίρνει από τον υποψήφιο αιμοδότη, κρίνει αν είναι κατάλληλος να αιμοδοτήσει. 

Όμως παρά τις καλύτερες προθέσεις που μπορεί να έχει ένας εθελοντής αιμοδότης, δυστυχώς υπάρχουν καταστάσεις που δεν επιτρέπουν να δώσει αίμα για κάποιο χρονικό διάστημα. Διαβάστε για αυτές πριν επισκεφτείτε κάποια αιμοδοσία και βεβαιώθειτε ότι δεν ισχύει τίποτε από αυτά.

Πόσο συχνά μπορούμε να δίνουμε αίμα;

Οι άντρες κάθε 3 μήνες και οι γυναίκες κάθε 4 μήνες

Πόσο διαρκεί η αιμοληψία;

Η αιμοληψία διαρκεί 8 με 10 λεπτά.

Πόσο αίμα δίνουμε;

Δίνουμε περίπου 450ml αίματος.

Ωφελεί η αιμοδοσία τον αιμοδότη;

Ναι. Μέσω της αιμοδοσίας βελτιώνεται η ροή του αίματος, εξισορροπούνται τα επίπεδα σιδήρου στο αίμα, άτομα που έχουν υψηλή αιμοσφαιρίνη βοηθούν τον οργανισμό τους να επαναφέρει την αιμοσφαιρίνη στα φυσιολογικά της επίπεδα. Όλοι οι αιμοδότες ενδυναμώνουν τον οργανισμό τους καθώς το σώμα αναγκάζεται να αναπληρώσει το χαμένο αίμα με καινούρια ερυθρά, λευκά αιμοσφαίρια ή αιμοπετάλια .

Μπορώ να δώσω αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως;

Ναι. Αν αισθάνεστε καλά κι αν η αιμοσφαιρίνη σας βρίσκεται στα επιτρεπτά όρια. 

Μπορώ να δώσω αίμα εάν είμαι έγκυος;

Όχι. Επιτρέπεται η αιμοδοσία 6 μήνες μετά τον τοκετό, αν ο  υποψήφιος αιμοδότης αισθάνεται καλά κι εφόσον η αιμοσφαιρίνη είναι στα επιτρεπτά όρια.

Μπορώ να δώσω αίμα εάν θηλάζω;

Όχι, κι αυτό ισχύει για όλη τη διάρκεια του θηλασμού.

Μπορώ να δώσω αίμα εάν έχω   σιδηροπενία (χαμηλό σίδηρο);

Αν είστε υπό θεραπεία, η αιμοδοσία αναβάλλεται. Αν λαμβάνεται σίδηρος για συντήρηση κι έχει αποκλειστεί η απώλεια αίματος επιτρέπεται η αιμοδοσία εφόσον τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης είναι στα επιτρεπτά όρια.

Μπορώ να δώσω αίμα εάν έχω υπέρταση ή διαβήτη;

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΤΑΣΗ : 

Είστε δεκτός αν δεν υπάρχει καρδιακό πρόβλημα και η πίεση είναι 10-180mmHg συστολική και 50-100mmHg διαστολική. Δεν γίνεστε δεκτός αν η αιτία της υπέρτασης είναι υπό διερεύνηση.

Είστε δεκτός αν παίρνεται αντιυπερτασικά τα οποία δεν έχετε αλλάξει σε τύπο ή δόση τις τελευταίες  4 εβδομάδες και η πίεση είναι στα επιτρεπτά όρια.

Κατά τη θεραπεία υπέρτασης είστε δεκτός αν δεν υπάρχουν καρδιαγγειακά προβλήματα και ρυθμίζεται με διουρητικά. Δε γίνεστε δεκτός αν παίρνετε B.blockers κι έχετε λιγότερους από 60 σφυγμούς. Αποκλείονται τα άτομα που έχουν κακοήθη υπέρταση.

ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ :

Αποκλείονται οριστικά αν ρυθμίζεται με τη  χρήση ινσουλίνης .

Επιτρέπεται αν  είναι ρυθμισμένος και αντιμετωπίζεται με δίαιτα ή αν λαμβάνετε  από του στόματος αγωγή (αντιδιαβητικά  δισκία) και είστε σε σταθερό σχήμα και δόση τις τελευταίες 4 εβδομάδες.

Μπορώ να δώσω αίμα εάν έχω υπερθυρεοειδισμό, υποθυρεοειδισμό ή Hashimoto;

Αποκλείονται τα άτομα στα οποία υπάρχει κακοήθεια ή αν υπάρχει πρόβλημα και είναι υπό διερεύνηση. Επίσης αποκλείονται όσοι λαμβάνουν αντιθυρεοειδικά φάρμακα.

Γίνεστε δεκτοί 24 μήνες μετά τη διακοπή αντιθυρεοειδικών φαρμάκων κι εφόσον οι ορμόνες είναι σε φυσιολογικά επίπεδα.

Επίσης είστε δεκτοί 6 μήνες μετά τη θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο. Δεκτοί είστε εάν παίρνετε θεραπεία με θυροξίνη και τις 4 τελευταίες εβδομάδες η δόση είναι σταθερή και η στάθμη των ορμονών στο αίμα έχει ελεγχθεί και είναι φυσιολογική(ευθυρεοειδικός). Μπορείτε να δώσετε αίμα 8 εβδομάδες μετά  την έναρξη θεραπείας με θυροξίνη και η δόση είναι σταθερή και η στάθμη των ορμονών  φυσιολογική.

Στη θυρεοειδίτιδα\ Hashimoto επιτρέπεται η αιμοδοσία.

Τι εξετάσεις γίνονται στο αίμα μου;

Για  : HIV, σύφιλη, ηπατίτιδα Β και C καθώς και για τον ιό HTLV. Επίσης προσδιορίζεται η ομάδα αίματός σας.

Εάν τα αποτελέσματα των εξετάσεων δεν είναι ικανοποιητικά, θα ενημερωθώ;

Ασφαλώς και ενημερώνεστε. Θα επικοινωνήσουμε μαζί σας με εμπιστευτικό τρόπο.

Πόσος χρόνος απαιτείται πριν επανέλθω στις συνήθεις δραστηριότητες μου;

Μετά την αιμοδοσία συστήνεται αποφυγή οδήγησης για 1 ώρα, αποφυγή καπνίσματος για 1 με 2 ώρες, αποφυγή αλκοόλ για 6 ώρες. Συνιστάται αποφυγή βαριάς χειρωνακτικής εργασίας, γυμναστικής, ηλιοθεραπείας μέχρι την επόμενη μέρα.

Γενικά, την ημέρα της αιμοδοσίας συστήνεται ξεκούραση και κατανάλωση άφθονων υγρών.

Εύη Δηματούλου – ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ

Μετάβαση στο περιεχόμενο