Ο ΄Αγιος Παντελεήμων ο ιαματικός και θαυματουργός

Ἡ μνήμη του εορτάζεται τὴν 27 Ιουλίου

Ο Μεγαλομάρτυρας του Χριστού Αγ. Παντελεήμων που εορτάζει η Εκκλησία μας (27 Ιουλίου) έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Μαξιμιανού και Διοκλητιανού τέλη 3ου αρχές 4ου μ.Χ. αι. στη Νικομήδεια της Μ. Ασίας. Η χριστιανή μητέρα του Ευβούλη  ανέθρεψε και μύησε  τον μικρό Πανταλέοντα  στη χριστιανική πίστη και ο ιερέας Ερμόλαος( 26 Ιουλίου) βάπτισε και φρόντισε για την όλη του χριστιανική παιδεία και αρετή.

 Σπούδασε ιατρική και χρησιμοποίησε τις ιατρικές  επιστημονικές γνώσεις του για την θεραπεία των ασθενών και φτωχών αφιλοκερδώς. Η θεραπείες των ασθενειών ξεπερνούσαν τις ιατρικές του γνώσεις και ικανότητες, γιατί θεράπευε χρόνιες και ανίατες ασθένειες με την πίστη στο Χριστό και την προσευχή. Δεν περιοριζόταν μόνο στη θεραπεία των ασθενών, αλλά δίδασκε παράλληλα τις αλήθειες του Ευαγγελίου του Χριστού. 

Αυτό καταγγέλθηκε στο Διοκλητιανό ο οποίος τον προσκάλεσε, για να έχει προσωπική άποψη και για  τις ιατρικές του ικανότητες αλλά και την πίστη του στο Χριστιανικό Θεό. Θεράπευσε μπροστά του μετά από προσευχή έναν χρονίως  πάσχοντα, παράλυτο. Η θεραπεία τον κατέπληξε αλλά η προσευχή τον εξόργισε και διέταξε τον πολλαπλό βασανισμό του και το θάνατό του. Ο άγιος Παντελεήμων (μετονομάστηκε έτσι, γιατί ελεούσε τους πάντες) είτε ως Ιατρός είτε με την προσευχή  και τα πολλά θαύματα επί  αθεράπευτων ασθενειών.

Θαύματα στα Ευαγγέλια και τη ζωή των Αγίων έχουμε πολλά. Είναι τα έκτακτα υπερφυσικά  γεγονότα, που γίνονται με  τη χάρη του Θεού, την οποία επικαλούνται οι άγιοι, προκειμένου να ευεργετήσουν τον άνθρωπο που δοκιμάζεται και να φανεί η αγάπη, η δόξα και η παντοδυναμία του Θεού . Ο σύγχρονος άνθρωπος συνήθως δέχεται και θαυμάζει τα θαύματα της σύγχρονης επιστήμης και Τέχνης όμως δεν του είναι αρκετά, επιζητεί ιδιαίτερα σε δύσκολες στιγμές ένα προσωπικό του θαύμα. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι  τα θαύματα είναι συνέπεια και συνέχεια της αγιότητος και πνευματικής ζωής. Ο   Παντελεήμων καταξιώθηκε  ως ΄Αγιος στη συνείδηση της Εκκλησίας για την πίστη του την φιλανθρωπία του και τα θαύματα τα οποία συνεχίζει μέχρι τις ημέρες μας. 


Στον Άγιο Παντελεήμονα,  όπως ακούμε στο απολυτίκιό Του, αποδίδουμε τρία επίθετα. “Αθλοφόρε, Άγιε και Ιαματικέ Παντελεήμων” ψάλλουμε.

Είναι αθλοφόρος γιατί έφερε με καρτερία το μαρτύριο. 

Είναι Άγιος γιατί ήταν η ζωή Του δοσμένη στο Θεό.

 Και ιαματικός γιατί ήταν γιατρός.

Από αυτές τις ιδιότητες, αθλοφόροι ή ιαματικοί ίσως να μην μπορούμε να γίνουμε. Καλούμαστε όμως να μιμηθούμε την αγιότητα. Αυτή να είναι η κύρια επιδίωξη της ζωής μας. Όλες οι άλλες επί μέρους επιδιώξεις να φωτίζονται από αυτήν και να οδηγούν σ’ αυτήν. Αυτό είναι το μήνυμα του Αγίου. Και για να το επιτύχουμε αυτό πρέπει να μένουμε συνειδητά και οργανικά ενωμένοι με την Εκκλησία, που είναι “ο Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνας”. Και με τη ζωή μας να ακτινοβολούμε το φως του Χριστού γύρω μας. Ενα φως που θερμαίνει, φωτίζει, ζωογονεί. Θερμαίνει με την αγάπη. Φωτίζει διαλύοντας τα σκοτάδια μέσα μας και γύρω μας.

Ας επικαλούμαστε το όνομά του ώστε να ελεεί τους πάντες (όλους). 

Αθανάσιος Παπαγεωργίου

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’.
Ἀθλοφόρε Ἅγιε, καὶ ἰαματικὲ Παντελεῆμον, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. α’.
Μιμητὴς ὑπάρχων τοῦ ἐλεήμονος, καὶ ἰαμάτων τὴν χάριν παρ᾽αὐτοῦ κομισάμενος, ἀθλοφόρε καὶ Μάρτυς Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, ταῖς εὐχαῖς σου τὰς ψυχικὰς ἡμῶν νόσους θεράπευσον, ἀπελαύνων τοῦ ἀεί, πολεμίου τὰ σκάνδαλα, ἐκ τῶν βοώντων ἀπαύστως· Σῶσον ἡμᾶς Κύριε.

Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον.
Μαρτυρήσας γενναίως ὑπὲρ Χριστοῦ, καὶ τὴν πίστιν κηρύξας τῷ σῷ πατρί, ἀνείλκυσας πανεύφημε, τοῦ βυθοῦ τῆς ἀγνοίας, καὶ τυράννων μὴ πτήξας, τὸ ἄθεον φρόνημα, τῶν δαιμόνων κατῄσχυνας, τὸ ἀνίσχυρον θράσος· ὅθεν καὶ τὴν χάριν, ἐκ Θεοῦ ἐκομίσω, ἰᾶσθαι νοσήματα, τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος, Παντελεῆμον πανεύφημε. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.

Ὁ Οἶκος
Τοῦ Ἀναργύρου τὴν μνήμην, τοῦ γενναίου τὴν ἄθλησιν, τοῦ πιστοῦ τὰς ἰατρείας, εὐσεβῶς ὑμνήσωμεν φιλόχριστοι, ἵνα λάβωμεν ἔλεος, μάλιστα οἱ βορβορώσαντες, ὡς κἀγώ, τοὺς ἑαυτῶν ναούς· ψυχῶν γὰρ καὶ σωμάτων ὁμοῦ τὴν θεραπείαν περέχει. Σπουδάσωμεν οὖν, ἀδελφοί, ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἔχειν τοῦτον ἀσφαλῶς, τόν ῥυόμενον ἐκ πλάνης τοὺς βοῶντας ἀπαύστως· Σῶσον ἡμᾶς Κύριε.

Μεγαλυνάριον
Ῥεῖθρα ἰαμάτων ὡς ἐκ πηγῆς, χάριτι θαυμάτων, βρύει χρῄζουσι δωρεάν, ὁ Παντελεήμων, ὁ πάνσοφος ἀκέστωρ· οἱ ῥώσεως διψῶντες δεῦτε ἀρύσασθε σε.

Μετάβαση στο περιεχόμενο