Σύναξη των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων

Ἡ μνήμη τους εορτάζεται τὴν 30 Ιουνίου

Μέσα στον Ιούνιο η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη των Αγίων Αποστόλων. Στις 29 Ιουνίου τιμά τη μνήμη των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου και στις 30 Ιουνίου τιμάται η Σύναξη των 12 Αποστόλων. Απόστολοι, ονομάστηκαν οι μαθητές του Ιησού Χριστού που εξελέγησαν από τον ίδιο (Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων, (Ματ. 4,19)- και απέστειλε, “ιδού αποστέλλω υμάς” (Ματ. 10,16), να μαθητεύσουν πάντα τα έθνη, (Ματ. 28,19) μετά την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος που δέχτηκαν την ημέρα της Πεντηκοστής .

Τα ονόματά τους είναι γνωστά. Ανδρέας και Πέτρος, Ιάκωβος και Ιωάννης, Φίλιππος και Βαρθολομαίος, Θωμάς και Ματθαίος, Ιάκωβος του Αλφαίου, Λεββαίος ή Θαδδαίος, Σίμωνας ο Κανανίτης και Ματθίας που αντικατέστησε τον Ιούδα, τους οποίους η Εκκλησία εορτάζει και χωριστά τον καθένα σε ξεχωριστές ημερομηνίες. Τα βασικά γνωρίσματα στα οποία στηρίχθηκε η Εκκλησία ώστε να τους ξεχωρίσει από άλλους κήρυκες  ήταν η αυταπάρνηση. Άφησαν τα πάντα γονείς-εργασία- οικογένεια, απέρριψαν το κοσμικό φρόνημα όταν τους επέλεξε ο Ιησούς Χριστός (απαρνησάσθω εαυτόν) Ματ.16,24 , και επέλεξαν και Τον ακολούθησαν μέχρι την Σταύρωση και Ανάληψη για να γίνουν αλιείς ανθρώπων.  Αυθεντικότητα του κηρύγματος. Είναι αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες της ζωής του κηρύγματος των θαυμάτων και των εμφανίσεων του Ιησού Χριστού μετά την Ανάσταση. 

Την Πεντηκοστή έλαβαν με την επιφοίτηση τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος (το αγιαστικό χάρισμα) να επιτελούν τα μυστήρια, και το ιεραποστολικό έργο. Όλοι τους μαθήτευσαν (δίδαξαν) σε όλα τα έθνη βαπτίζοντες (αγιαστικό έργο) στο όνομα της Αγίας Τριάδος. Το έργο τους αυτό ήταν πάρα πολύ δύσκολο, αν και είχαν προϊδεαστεί (ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσι) για τις διώξεις που επρόκειτο να συναντήσουν, τα μαρτύρια τους ραβδισμούς τη φυλακή και όλα όσα περιγράφει ο Απόστολος Παύλος (Α΄ Κορ 4. 12-13) όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά για όλους τους Αποστόλους.

Όλοι τους, αδαμάντινοι χαρακτήρες, πολύτιμοι μαργαρίτες,  που αγωνίστηκαν για τη διάδοση της νέας διδασκαλίας της αγάπης και την οργάνωση και εδραίωση της Εκκλησίας σε όλο το γνωστό τότε κόσμο και  η αποστολή τους πέτυχε, πότισαν τα θεμέλιά της, με το αίμα τους και τα μαρτύριά τους. Στο σύμβολο της πίστεως  ομολογούμε πίστη σε  μία αγία καθολική και Αποστολική Εκκλησία και αποτελεί καύχημα κάθε τοπικής Εκκλησίας να έχει αποστολική  διαδοχή και παράδοση. Ο Απόστολος Παύλος από φανατικός διώκτης των χριστιανών, με τη μεταστροφή του και το έργο του χαρακτηρίστηκε 13ος Απόστολος , ο Απόστολος των εθνών και πρώτος μετά τον ΕΝΑ (Ιησού Χριστό). Και μόνο η αναφορά των τριών αποστολικών περιοδιών του και τις πολύτιμες επιστολές του,  όλα αυτά αποτελούν θαύμα. Η καλύτερη τιμή για τους Αγίους Αποστόλους, είναι η μίμηση της ζωής και του έργου τους, όπως αναφέρει ο Απόστολος Παύλος «Μιμηταί μου γίνεσθαι καθώς καγώ Χριστού» (Α’ Κορινθίους ΙΑ’1)  

Αθ. Παπαγεωργίου

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Ὡς δωδεκάπυρσος, λυχνία ἔλαμψαν, οἱ Δωδεκάριθμοι, Χριστοῦ Ἀπόστολοι, Πέτρος καὶ Παῦλος σὺν Λουκᾶ, Ἀνδρέας καὶ Ἰωάννης, Βαρθολομαῖος Φίλιππος, σὺν Ματθαίω καὶ Σίμωνι, Μᾶρκος καὶ Ἰάκωβος, καὶ Θωμὰς ὁ μακάριος, καὶ ηὔγασαν τοὺς πίστει βοώντας χαίρετε Λόγου οἱ αὐτόπται.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Οἱ τῶν Ἀποστόλων πρωτόθρονοι, καὶ τῆς Οἰκουμένης διδάσκαλοι, τῷ Δεσπότῃ τῶν ὅλων πρεσβεύσατε, εἰρήνην τῆ οἰκουμένῃ δωρήσασθαι, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ´.
Ἀπόστολοι Ἅγιοι, πρεσβεύσατε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ , ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τοὺς ἀσφαλεῖς.
Τοὺς ἀσφαλεῖς καὶ θεοφθόγγους κήρυκας, τὴν κορυφὴν τῶν Μαθητῶν σου Κύριε, προσελάβου εἰς ἀπόλαυσιν, τῶν ἀγαθῶν σου καὶ ἀνάπαυσιν, τοὺς πόνους γὰρ ἐκείνων καὶ τὸν θάνατον, ἐδέξω ὑπὲρ πᾶσαν ὁλοκάρπωσιν, ὁ μόνος γινώσκων τὰ ἐγκάρδια.

Κάθισμα
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς.
Κατοικισθέντες ἐν φωτὶ ἀπροσίτῳ, ὡς οἰκητήρια φωτὸς πεφυκότες, οἶκον ὑμῶν τὸν ἅγιον φωτίζετε ἀεί, θείαις προσφοιτήσεσιν· ὅθεν πίστει βοῶμεν· Σκότους ἡμᾶς ῥύσασθε, καὶ παντοίων κινδύνων, καὶ χαλεπῶν ἐθνῶν ἐπιδρομῆς, ἐκδυσωποῦντες τὸν Κτίστην Ἀπόστολοι.

Ὁ Οἶκος
Τράνωσόν μου τὴν γλῶτταν Σωτήρ μου, πλάτυνόν μου τὸ στόμα, καὶ πληρώσας αὐτό, κατάνυξον τὴν καρδίαν μου, ἵνα οἷς λέγω ἀκολουθήσω, καὶ ἃ διδάσκω, ποιήσω πρῶτος· πᾶς γὰρ ποιῶν καὶ διδάσκων, φησίν, οὗτος μέγας ἐστίν· ἐὰν γὰρ λέγω, καὶ μὴ πράττω, ὡς χαλκὸς ἠχῶν λογισθήσομαι. Διὸ λαλεῖν μοι τὰ δέοντα, καὶ ποιεῖν τὰ συμφέροντα δώρησαι, ὁ μόνος γινώσκων τὰ ἐγκάρδια.

Μεγαλυνάριον
Πέτρον Παῦλον Μᾶρκον σὺν τῷ Λουκᾶ, Φίλιππον, Ἀνδρέαν, Ἰωάννην τε καὶ Θωμᾶν, Σίμωνα Ματθαῖον, καὶ τὸν Βαρθολομαῖον, σὺν θείῳ Ἰακώβῳ ὕμνοις τιμήσωμεν.

Μετάβαση στο περιεχόμενο